วันนี้ฉันทะเลาะกับเธออีกแล้ว
ฉันงี่เง่าอย่างนั้นสินะ
...
ฉันอยากคุยกับเธอ
ฉันบอก .. ว่าฉันอยากคุยกับเธอ
สิ่งที่เธอชอบพูดกลับมาก็คือ คุยสิคะ
แล้วเงียบไป ..
ถามคำ ตอบคำ ตอบช้า ไม่ตอบ ..
ไม่มี ... สมาธิ
เกลียดจัง
พยายามจริงๆ แต่มันน้อยใจ ให้ทำยังไง
ฉันควรเข้าใจว่าอะไร
ฉันอยู่กับเธอ แต่เธออยู่กับเกม
ฉันคุยกับเธอ แต่เธอเล่นกับเกม
มันรู้สึกได้ อย่าโกหกฉันแบบนั้น
ว่าเธอปิดมันไปแล้ว
ฉันไม่เข้าใจ ฉันขอโทษ ที่ฉันเคยคิดว่าฉันจะเข้าใจมันได้
ฉันจะน้อยลง จนพอดีกับเธอได้
ฉันเป็นใคร .. เป็นคนที่รู้สึกว่าเธอสนใจคุยกับฉัน
ยามที่เธอไม่มีอะไรทำ
ฉันไม่ขออะไร
ขอเวลา...เวลาที่มีให้ฉัน
มีให้้บ้าง
ไม่ใช่มีให้เกม แล้วก็นอน
ไม่ใช่ตื่น ลืมตา ไปทำงาน รีบเล่นเกม
ในวันที่ฉันบอกว่า ช่วยโทรหาฉันหน่อย ตอนเปิดเครื่อง ฉันคิดถึงเธอ
แต่เธอเอาไว้ก่อน .. ขอเล่นเกมก่อน
ไม่ใช่ก่อนนอน คือเล่นเกม แล้วนอน
ในเวลาที่ฉันบอกว่า คุยกับนู๋หน่อยสิ
มันยาก ที่จะหยุดเล่น
แล้วหันมาหยอกล้อฉันเหมือนเดิม
มันยาก ที่จะเลิกจดจ่อกับมัน
แล้วหันมาถามฉัน ฟังฉัน
เวลาฉันขอให้เธอหยุดเล่นมัน เธอก็จะบอกว่า
เดี๋ยวเลิกแล้ว เดี๋ยวเลิกแล้ว
ปล่อยฉันให้รอ
เมื่อเธอไม่เลิก ฉันขอวาง
เธอก็ไม่วาง แต่ปล่อยฉันรออะไร
รอเธอเลิกเล่นมัน แล้วก็ง่วงนอน .. นอนไป ..
ขอโทษ ที่ไม่เข้าใจ
ไม่รู้จะพูดอะไร
จะรู้สึกอะไร
ฉันคิดถึงเธอ คนที่นั่งเล่นเอ็ม ดูรูป คุยโทรศัพท์กับฉัน
ฉันคิดถึงเธอ คนที่เล่นต่อเพลงกับฉัน นั่งฟังฉันพูด
ฉันคิดถึงเธอ คนที่นั่งอ่านข่าวให้ฉันฟัง
ฉันคิดถึงเธอ คนที่นั่งดูทีวีกับฉัน ..
ฉันคิดถึงเธอ ...
.
.
.
.
0.04 am. 23/02/2011
